ناله ام یارب چسان خاطرنشین او شود

غنچه چندین تیغ خون آلود دارد در نیام

حسرت لعلی که پرواز آشیان بیخودی ست

می گشاید موج می بال نگاه از چشم جام

نامه خاموشی بیان ، قاصد فراموشی پیام

هر چه دارد خانه آیینه بیرنگ است و بس

محو افسون دلم ، تمثال کو، حیرت کدام