عقل و دانش برد و شد تا ایمن از وی نغنوید

دختر رز چند روزی شد که از ما گم شده ست

رفت تا گیرد سر خود، هان و هان حاضر شوید

جامه ای دارد ز لعل و نیمتاجی از حباب

هر که آن تلخم دهد حلوا بها جانش دهم

ور بود پوشیده و پنهان به دوزخ در روید

دختری شبگرد تند تلخ گلرنگ است و مست