حرمان نصیب ناله دلهای خسته ام

ای کاش سعی بیخودیی داد ما دهد

بالی که داشت رنگ به حیرت شکسته ام

گوشی که بر فسانه ما وا رسد کجاست

جمعیم چون حواس در آغوش یکنفس

گلهای چیده به همین رشته دسته ام

خجلت نیاز دعوی مجهول ماکه کرد