دوش آزادی تحمل طاقت اسباب نیست

پیشتر از رفتن خود بار قلقل بسته ام

از گهر ضبط عنان موج دریا روشن است

جزوی از دل دارم و شیرازه کل بسته ام

خفته ام بر خاک اگر بار توکل بسته ام

از هجوم ناتوانیها به رنگ آبله

تا ز روی قطره آبی بگذرم پل بسته ام