محو دستار توام گل بر سرگل بسته ام

از هجوم ناتوانیها به رنگ آبله

تا ز روی قطره آبی بگذرم پل بسته ام

یاد شوخیهای نازت دارد ایجاد بهار

گردش رنگ از شرارم شعله جواله ریخت

نقش جامی دیگر از دور و تسلسل بسته ام

خط او شیرازه آشفتگی های من است