در خاک تربتم نفسی می زند غبار

آیینه زنگ بسته ز وضع فسرد ه ام

گامی به جلوه آی و ز رنگم برآرگرد

از خویش رفتنی به خرامت سپرده ام

بیدل هنوز زنده عشقم ، نمرده ام