جز غم سیل فنا دیگر چه باید خوردنم

بهر یک لب خنده چندین اشک نقصان کرده ام

در غم نایابی مطلب که جز وهمی نبود

سوده ام دستی که همت را پشیمان کرده ام

از فضولی خویش را در دشت مهمان کرده ام

ابر را گفتم چه باشد باعث سیرابی ات

گفت وقتی گریه بر عاجز گیاهان کرده ام