چون مژه هر چند یک آغوش وار آورده ام

تاکشد شوق انتظار خجلت از افسردگی

رنگ می جستم براتی بر بهار آورده ام

چشم آن دارم که گیرم عالمی را در کنار

ای ادب بگذار تا مشق جنونی سرکنم

آخر این لوح جبین بهر چه کار آورده ام

سادگی می خندد از آیینه اندیشه ام