ای ادب بگذار تا مشق جنونی سرکنم

رنگ می جستم براتی بر بهار آورده ام

چشم آن دارم که گیرم عالمی را در کنار

چون مژه هر چند یک آغوش وار آورده ام

آخر این لوح جبین بهر چه کار آورده ام

سادگی می خندد از آیینه اندیشه ام

دل ندارد هیچ و من بهر نثار آورده ام