خاک بر سرکرده باشم گر به خویش افزوده ام

اینقدر یارب پر طاووس بالینم که کرد

بسته ام صد چشم اما یک مژه نغنوده ام

دستگاه نقد هر چیز از وفور جنس اوست

بیدل از خاکستر من شعله جولانی مخواه

اخگری در دامن فرسودگی آسوده ام