اینقدر یارب پر طاووس بالینم که کرد

من که خجلت مزدتر از کار نافرموده ام

نی به دنیا نسبتی دارم نه با عقبا رهی

ناامیدی در بغل چون کوشش بیهوده ام

بسته ام صد چشم اما یک مژه نغنوده ام

دستگاه نقد هر چیز از وفور جنس اوست

خاک بر سرکرده باشم گر به خویش افزوده ام