بیدل از خاکستر من شعله جولانی مخواه

بسته ام صد چشم اما یک مژه نغنوده ام

دستگاه نقد هر چیز از وفور جنس اوست

خاک بر سرکرده باشم گر به خویش افزوده ام

اخگری در دامن فرسودگی آسوده ام