اینقدر دانم که چیزی دیده ام

رفتن رنگم به آن کو می برد

از که راه خانه ات پرسیده ام

حیرتم آیینه تحقیق نیست

فطرت شمع از گدازم روشن است

سوختن را آبرو فهمیده ام

عالم رنگست سر تا پای من