در نفس چون صبح چندین نردبان دزدیده ام

وحشت من چون شرر فرصت کمین جهد نیست

دامن رنگی که دارم بر میان دزدیده ام

دم زدن تا چرخ بر می آردم زین خاکدان

یک قلم جنس دکان ما و من شور و شر است

مفت راحتها که خود را زین میان دزدیده ام

بیدل از ناموس اسرار تمنایم مپرس