من هم ای حسرت کشان زین دسترس بالیده ام

سوختن هم مفت فرصت بود اما مایه کو

پهلوی خشکی به قدر یک دو خس بالیده ام

هر غباری در هوای دامنی پر می زند

ناله ام اما نمی گنجم درین نه انجمن

یارب این مقدار در یاد چه کس بالیده ام

غیر دریا چیست افسون مایه ناز حباب