در گلستان رنگم و در عندلیبان ناله ام

هر نگه مدی به خون پیچیده صد آرزوست

هوش کو تا بشنود از چشم حیران ناله ام

مستی حسن و جنون عشق از جام من است

بس که خون آرزو در پرده دل ریختم

گر چه زخمی بود هر جا شدنمایان ناله ام

عمرها شد در سواد بیکسی دارم وطن