بسکه بر هم می زند بی جوهری اجزای من

گوشها در چشم خواباندند از افسانه ام

مزرع آفاق آفت خرمن نشو و نماست

همچو راز ریشه ترسم پر برآرد دانه ام

چون دم شمشیر مژگان سر به سر دندانه ام

تا شود روشن تر اسبابی که باید سوختن

احتیاج شمع دارد خانه پروانه ام