شمعها در پرده می سوزم ، دل پروانه ام

ناله ها از شرم مطلب داغ دل گردید و سوخت

درد شد از سرنگونی نشئه در پیمانه ام

شوق اگر باقی ست ، هجران جز فسون وصل نیست

صید شوق بسملم بیدل نمی دانم که باز

خنجر و پیکان ناز کیست آب و دانه ام