محو است امتیاز کران و میانه ام

آشفته نیست طره وضع تحیرم

یارب به جنبش مژه مپسند شانه ام

در موج حیرتی چو گهر غوطه خورده ام

عنقا به بی نشانی من می خورد قسم

نامی به عالم نشنیدن فسانه ام

لبریزم آنقدر ز تمنای جلوه ای