با دل قانع فراغی دارم از تشویش حرص

سنگ را گل می کند شور سر دیوانه ام

اختلاط خلق بر من تهمت الفت نبست

همچو بو در طبع رنگ از رنگها بیگانه ام

مور را دست تصرف کوته است از دانه ام

نامه احوال مجنون سر به مهر حیرت است

جای مژگان بسته می گردد لب از افسانه ام