اختلاط خلق بر من تهمت الفت نبست

ناله قمری شود خاکستر پروانه ام

نشئه سودا به این نیرنگ هم می بوده است

سنگ را گل می کند شور سر دیوانه ام

همچو بو در طبع رنگ از رنگها بیگانه ام

با دل قانع فراغی دارم از تشویش حرص

مور را دست تصرف کوته است از دانه ام