جوهر شمشیر می باشد زبان شانه ام

نامه احوال مجنون سر به مهر حیرت است

جای مژگان بسته می گردد لب از افسانه ام

پیچ و تاب طره امواج خون بسملم

عشق در انجام الفت حسن پیدا می کند

شمع می آید برون از سوختن پروانه ام

یار شد بی پرده دیگر تاب خودداری که راست