شمع می آید برون از سوختن پروانه ام

پیچ و تاب طره امواج خون بسملم

جوهر شمشیر می باشد زبان شانه ام

عشق در انجام الفت حسن پیدا می کند

یار شد بی پرده دیگر تاب خودداری که راست

ای رفیقان نو بهار آمد کنون دیوانه ام

صبح بودم گر سبکروحی به دادم می رسید