خرقه ناموس رسوایی کشد از احتیاط

خانه بر دوش تماشای تو چون آیینه ام

ناروایی در مزاج شوق معنیها گداخت

ای بسا گوهر که گردید آب در گنجینه ام

بخیه ها بر روی کار افتاد لیک از پینه ام

مدعی گو جمع دارد دل ز داغ انتقام

روشن است از آتش یاقوت دود کینه ام