در هر سری به نشئه دیگر دویده است

قد می کشد غبار نگه از حوالی ام

هر جزوم از شکسته دلی موج می زند

من شیشه ربزه ام حذر از پای مالی ام

چون موج باده ریشه بی اعتدالی ام

موج از گهر ندامت دوری نمی کند

اندیشه فراق ندارم وصالی ام