موج از گهر ندامت دوری نمی کند

من شیشه ربزه ام حذر از پای مالی ام

در هر سری به نشئه دیگر دویده است

چون موج باده ریشه بی اعتدالی ام

اندیشه فراق ندارم وصالی ام

بیدل به ناتوانی خود ناز می کنم

پرواز آشیانی افسرده بالی ام