نسخه ها بر باد داد این یک ورق گردانی ام

در عدم هم داشت استغنای حسن بی نشان

چون شرار سنگ داغ چشمکی پنهانی ام

عالمی گم کرده ام در گرد تکرار نفس

چار سوی دهر جنس جلوه ها بسیار داشت

تخته شد هر جا دکانی بود از حیرانی ام

شبهه هستی به چندین رنگ داغم می کند