شبهه هستی به چندین رنگ داغم می کند

نسخه ها بر باد داد این یک ورق گردانی ام

چار سوی دهر جنس جلوه ها بسیار داشت

تخته شد هر جا دکانی بود از حیرانی ام

وانما تا کیستم جز خاک اگر می دانی ام

هیچ کس یارب گرفتار کمال خود مباد

چون گهر بر سر فتاد از شش جهت غلتانی ام