ز کدورت من و ما پرم غم بار دل به که بشمرم

چو غبار داغ نشستنم چو سرشک ننگ روانی ام

سحر طلسم هوا قفس همه جاست منفعل هوس

چقدر عرق کندم نفس که به شبنمی بستانی ام

ستم است سنگ ترازویی که نفس کشد ز گرانی ام

ز حضور پیری ام آنقدر اثر امتحان قبول و رد

که رساند بر در نیستی خم پشت پای جوانی ام