رنگم نهفته نیست که بویش کند کسی

افتاده ام به غربت و دور از وطن نی ام

عریانی از مزاج جنونم نمی رود

هر چند زیر خاک روم درکفن نی ام

کنعانی نقاب درم پیرهن نی ام

بی فقر دعوی من و ما گم نمی شود

نی شد ز بوربا شدن آگه که من نی ام