بی فقر دعوی من و ما گم نمی شود

هر چند زیر خاک روم درکفن نی ام

رنگم نهفته نیست که بویش کند کسی

کنعانی نقاب درم پیرهن نی ام

نی شد ز بوربا شدن آگه که من نی ام

یاران ترحمی که درین عبرت انجمن

من رفتنم چو پرتو و شمع آمدن نی ام