عمری ست که از آتش یاقوت کبابم

هر لخت دلم نذر پر افشانی آهی است

اجزای هوایی ست ورقهای کتابم

چون لاله ندارم به دل سوخته دودی

بی سوختن از شمع دماغی نتوان یافت

بر مشق گدازست برات می نابم

چون سبزه ز پا مال حوادث نی ام ایمن