بی سوختن از شمع دماغی نتوان یافت

اجزای هوایی ست ورقهای کتابم

چون لاله ندارم به دل سوخته دودی

عمری ست که از آتش یاقوت کبابم

بر مشق گدازست برات می نابم

چون سبزه ز پا مال حوادث نی ام ایمن

هر چند ز سر تا به قدم یک مژه خوابم