تا چند پرسی از من آشفته حال دل

یک چشم حیرت است زسرتا به پا لبم

یارب به روی نام که گردید وا لبم

چون ساغر شکسته ندارد صدا لبم

بال هوس ز موج گهر سر نمی کشد

چسبیده است بر دل بی مدعا لبم