بال هوس ز موج گهر سر نمی کشد

یارب به روی نام که گردید وا لبم

تا چند پرسی از من آشفته حال دل

چون ساغر شکسته ندارد صدا لبم

چسبیده است بر دل بی مدعا لبم

لبریز حیرتم به کمالی که روزگار

خشت بنای آینه ریزد ز قالبم