جمعیتی ذخیره دل داشتم چو صبح

من بیخبر ز ننگ فسردن نسوختم

شاید پیام یاس به گوش تو می رسد

داغم که چون سپند به شیون نسوختم

از یک نفس تلاش ، چه خرمن نسوختم

بوبی نبردم از ثمر نخل عافیت

تا ربشه نفس به دویدن نسوختم