گشتم چراغ و جز ته دامن نسوختم

در دشت آرزو ز حنابندی هوس

رنگی نیافتم که به سودن نسوختم

مشکل که تابد از مژه بیرون نگاه شرم

شرم وفا به ساز چراغان زد از عرق

با هر فتیله ای که چو روغن نسوختم

دوری به مرگ هم ز بتان داشت سوختن