بس است این که طلسم غرور رنگ شکستم

به سعی ضعف گرفتم ز دام خویش نجستم

ز بس که سرخوشم از جام بی نیازی شبنم

بهار شیشه به رویم شکست و رنگ ببستم

سراغ گوشه امنی نداشت وادی امکان