فراغ از خدمت تحصیل روزی بر نمی آید

چو نام آوارگیها داشتم ننگی به پا بستم

دبیر کشور یاسم ز اقبالم چه می پرسی

قلم شد استخوان تا نامه بر بال هما بستم

زگرد دانه گردیدن کمر چون آسیا بستم

عدم آیینه تمثال ما و من نمی باشد

فضولی کردم و زنگار تهمت بر صفا بستم