ورنه با این فقر من هم کشوری می داشتم

اعتبارم قطره واری صورت تمکین نبست

بحر می گشتم گر آب گوهری می داشتم

دل درین ویرانه آغوش امیدی وا نکرد

شوخی نظاره ام در حسرت دیدار سوخت

کاش یک آیینه حیرت جوهری می داشتم

وسعتم چون غنچه در زندان دلتنگی فسرد