کاش یک آیینه حیرت جوهری می داشتم

دل درین ویرانه آغوش امیدی وا نکرد

ورنه با این فقر من هم کشوری می داشتم

شوخی نظاره ام در حسرت دیدار سوخت

وسعتم چون غنچه در زندان دلتنگی فسرد

گر ز بالین می گذشتم بستری می داشتم

صورت انجام کار آیینه دار کس مباد