عشق بی پرواز من پروانه شمعی نریخت

صبح بودم گر همه خاکستری می داشتم

انفعالم آب کرد از ناکسی هایم مپرس

خاک می کردم به راهت گر سری می داشتم

تا به قدر سوختن بال و پری می داشتم

دل به زندانگاه غفلت خاک بر سر می کند

کاش چشمی می گشودم تا دری می داشتم