در قافله حیرت اگر چون جرس افتم

در قطره ام انداز محیطست پر افشان

حیف است کز افسون گهر در قفس افتم

از بی نفسی کم نشود ربط خروشم

بیقدر نی ام گر به چمن سازی تسلیم

در خاک به رنگ ثمر پیش رس افتم

رسوایی عاشق به ره یار بهشتی است