بیقدر نی ام گر به چمن سازی تسلیم

حیف است کز افسون گهر در قفس افتم

از بی نفسی کم نشود ربط خروشم

در قافله حیرت اگر چون جرس افتم

در خاک به رنگ ثمر پیش رس افتم

رسوایی عاشق به ره یار بهشتی است

ای کاش درین کوچه به چنگ عسس افتم