چندان که قدم پیش نهم باز پس افتم

اندیشه تغییر وفا هوش گداز است

ترسم که رود عشق و به دام هوس افتم

چون شانه به این سعی نگون درخم زلفت

از بس که دو تا گشته ام از بار ضعیفی

خلخال شمارد چو به پای مگس افتم

فریاد نفس سوختگان عجز نگاهیست