فریاد نفس سوختگان عجز نگاهیست

چندان که قدم پیش نهم باز پس افتم

از بس که دو تا گشته ام از بار ضعیفی

خلخال شمارد چو به پای مگس افتم

ای وای که دور از تو به یک ناله رس افتم

چون صبح اگر دم زنم از جرات هستی

از شرم شوم آب و به فکر نفس افتم