خلقی در ناموس زد و داغ جنون برد

ره بر رم آهو ز تک لنگ گرفتم

چون غنچه شبم لخت دلی در نظر آمد

دامان تو پنداشتم و تنگ گرفتم

من نیزگرفتم که ره ننگ گرفتم

خجلت کش خودسازی ام از خودشکنیها

نگشوده در صلح و ره جنگ گرفتم