نفس تا خانه آیینه روشن کرد من رفتم

به دل گردی ز هستی یافتم از خویشتن رفتم

شرار کاغذم از بی دماغیها چه می پرسی

همه گر یک قدم رفتم به خویش آتش فکن رفتم

ز باغ امتیاز آیینه گل چیدن نمی داند