که ز خود نیز به سامان چراغان رفتم

فکر خود بود همان خلوت تحقیق وصال

تا به دامان تو از راه گریبان رفتم

چقدر کاغذ آتش زده ام داغ تو داشت

تپش دل سحری بوی گلی می آورد

رفتم از خویش ندانم به چه عنوان رفتم

بایدم تا ابد از خود به خیالش رفتن