چقدر کاغذ آتش زده ام داغ تو داشت

تا به جایی که نفس ماند ز جولان رفتم

فکر خود بود همان خلوت تحقیق وصال

تا به دامان تو از راه گریبان رفتم

که ز خود نیز به سامان چراغان رفتم

تپش دل سحری بوی گلی می آورد

رفتم از خویش ندانم به چه عنوان رفتم